بهترین روانشناس کودک در تهران

بهترین روانشناس کودک در تهران کیست؟ روانشناس کودک خوب چه کسی است؟ چگونه می توان یک روانشناس خوب در تهران  پیدا کرد ؟

اختلالات عادتی در کودکان می تواند برای والدین بسیار نگران کننده باشد اما به راستی ریشه این اختلالات کدامند؟ چگونه می توان برای آن ها راه حلی پیدا کرد؟ در ادامه این مطلب به بررسی اهمیت روانشناسی کودکان و بررسی ریشه اختلالات شایع در کودکان می پردازیم .

واکنش های والدین در این موارد بسیار پر اهمیت است، این والدین هنگام مراجعه به یک روانشاس کودک در رابطه با استرس و  عصبانیت  کودکان خود گله مند هستند و علائم  اصلی آن  ها را ناخن جویدن، انگشت مکیدن و… می دانند.

در بیشتر موارد این اختلالات، اختلالات عادتی هستند و واکنش بیش از اندازه والدین این اختلال را تشدید می کند. اما در مواردی  که ممکن است کودکان تحت استرس قرار بگیرند ممکن است این اختلالات به مراتب تشدید شود.

حتی در خیلی موارد روانشناسان کودکان بر این عقیده هستند که این عادت ها باعث تخلیه تنش های روزانه کودک می شود و خیلی هم منفی نمی باشند.

روانشناسی کودک چیست و چرا اهمیت دارد؟

کودکان در طول تاریخ به عنوان افراد کوچک بزرگسال تلقی می شدند تا حدی که در گذشته آن ها مانند: بزرگسالان لباس می پوشیدند و مجبور بودند در مشاغل اصلی در کنار بزرگسالان کار کنند. در این زمینه روانشناسی کودک یک مفهوم خارجی بود. ژان پیاژه به عنوان بنیانگذار روانشناسی کودک مدرن در نظر گرفته می شود. کار او، از دهه 1920 به بعد، از این ایده پشتیبانی می کند که کودکان و بزرگسالان متفاوت از یکدیگر فکر می کنند. یکی از دستاوردهای مهم او این بود که کودکان در طول دوران کودکی خود مراحل متفاوتی از رشد عاطفی و روانی را پشت سر می گذارند. او همچنین پیشنهاد کرد که رشد فکری ارتباط تنگاتنگی با رشد عاطفی، اجتماعی و جسمی دارد. امروزه می دانیم که دوران کودکی دوران بسیار موثری در زندگی افراد است. رویدادهایی که در جوانی اتفاق می افتد حتی کوچک و به ظاهر بی اهمیت می توانند تأثیر مستقیمی بر احساس و رفتار ما در بزرگسالی داشته باشند. روانشناس کودک در این دوره بسیار مهم زندگی شاخه ای تخصصی از روانشناسی رشد به نام روانشناسی کودک یا رشد کودک کار می کند.
روانشناس کودک متخصص رشد دوران کودکی است که با کودکان و نوجوانان در تشخیص و کمک به حل مسائلی که باعث مشکلات عاطفی یا رفتاری می شوند همکاری می کند. روانشناسی کودک از آن جهت اهمیت دارد که می تواند به ما در درک بهتر نحوه تیک زدن بچه ها و همچنین نحوه حمایت از آن ها برای تبدیل شدن به یک فرد خوب کمک کند. بنابراین برای کمک به والدین و معلمان برای درک بهتر و کمک به کودکان در مراقبت از آن ها مفید است. روانشناسی کودک به والدین و معلمان کمک می کند تا کودکان را بهتر بشناسند و از آن ها چگونه حمایت کنند.

2 حوزه اصلی در روانشناسی کودک وجود دارد

توسعه نقاط عطف رفتار احساسات جامعه پذیری آنچه 2 حوزه اساسی روانشناسی کودک می تواند به ما آموزش دهد

1. سه حوزه رشد کودک: رشد جسمانی به تغییرات فیزیکی بدن اشاره دارد. اینها عموماً در یک دنباله نسبتاً پایدار و قابل پیش بینی رخ می دهد. همچنین شامل کسب مهارت های خاصی مانند هماهنگی حرکتی درشت و حرکتی ظریف است. رشد شناختی یا فکری به فرایندهایی اطلاق می شود که کودکان برای کسب دانش استفاده می کنند. این شامل زبان ، اندیشه ، استدلال و تخیل است. توسعه اجتماعی و عاطفی آنقدر به هم مرتبط هستند که اغلب با هم گروه بندی می شوند. یادگیری ارتباط با دیگران بخشی از رشد اجتماعی کودک است ، در حالی که رشد عاطفی شامل احساسات و بیان احساسات است. اعتماد ، ترس ، اعتماد به نفس ، غرور ، دوستی و شوخ طبعی بخشی از رشد اجتماعی-عاطفی فرد است. در حالی که ممکن است به منظور درک آسان تر ، به زمینه های فیزیکی ، شناختی و اجتماعی-احساسی رشد کودک به دسته هایی تقسیم شوند. همگی پیوند ناگسستنی دارند توسعه در یک منطقه می تواند به شدت بر حوزه دیگر تأثیر بگذارد. برای مثال ، نوشتن کلمات هم به مهارتهای حرکتی خوب و هم به مهارتهای شناختی زبان نیاز دارد. علاوه بر زمینه های مختلف توسعه ، تحقیقات نشان داده است که توسعه از الگوها یا اصول کلیدی پیروی می کند. درک این اصول تأثیر بسزایی در نحوه مراقبت ، رفتار و آموزش کودکان امروز ما داشته است.
چالش های رفتاری رایج ترین دلیل برای مشورت با روانشناس کودک است.

  1. نقاط عطف رشد یک راه مهم برای روانشناسان برای سنجش میزان پیشرفت کودک در چندین زمینه کلیدی رشد است. آنها به عنوان نقاط بازرسی در رشد کودک عمل می کنند تا مشخص شود که یک کودک معمولی در سن خاصی قادر به انجام چه کاری است. دانستن نقاط عطف برای سنین مختلف ، به روانشناسان کودک کمک می کند تا رشد طبیعی کودک را درک کنند و به شناسایی مشکلات احتمالی با تاخیر در رشد کمک می کند. به عنوان مثال ، یک کودک 12 ماهه می تواند به طور معمول بایستد و وزن خود را با نگه داشتن چیزی نگه دارد. برخی از کودکان در این سن حتی می توانند راه بروند. اگر کودکی به 18 ماهگی می رسد اما هنوز نمی تواند راه برود ، ممکن است مشکلی را نشان دهد که نیاز به بررسی بیشتری دارد. مناطق توسعه یافته به هم مرتبط هستند و بر یکدیگر تأثیر می گذارند. مهارتهای حرکتی درشت و خوب. نقاط عطف شناختی یا ذهنی: که به استعداد رشد کودک برای تفکر ، یادگیری و حل مشکلات اشاره دارد. نقاط عطف اجتماعی و عاطفی: که به توانایی کودک در بیان احساسات و پاسخ به تعاملات اجتماعی مربوط می شود. ارتباطات و زبان نقاط عطف: که شامل توسعه مهارت های ارتباطی کلامی و غیر کلامی کودک می شود.
    مراحل رشد به عنوان نقاط بازرسی در رشد کودک عمل می کند.

شایع ترین اختلالات عادتی در کودکان

شایع ترین  این  اختلالات شست مکیدن است، حتی در سونوگرافی هایی که جنین در رحم مادر است گاهی دیده می شود که انگشت جنین در دهانش قرار دارد. در سال اول زندگی  انگشت مکیدن کودکان برای کودک به هیچ وجه یک اختلال به شمار نمی رود و حتی باید  این عادت را داشته باشد.

پس می توان گفت شست مکیدن از عادت هایی است که بیشتر روانشناسان حتی تا  4 سالگی آن را عادی می دانند و نیاز به نگرانی والدین نمی باشد.

سن پیدایش اختلالات عادتی در کودکان

سن پیدایش اختلالات عادتی در کودکان از هر سنی می تواند شروع  شود، گاهی حتی زیر  سن دو سالگی بروز پیدا می کنند و نمی توان برای آن زمان دقیقی را  تخمین  زد.

نقش راهکار های رفتاری در درمان اختلالات عادتی

صرفا به دلیل آن که کودک دچار اختلالات عادتی است،  نباید  به هیچ وجه  از دارو استفاده کنید. مگر آن که همزمان با  آن  یک  سری  موارد همچون  افسردگی، اضطراب شدید  و.. داشته باشد  که نیازمند استفاده از دارو باشد. معمولا برای درمان اختلالات  عادتی  از راهکار های رفتاری استفاده می شود.

این باوری  غلط است  که لزوما کودکی که انگشت میمکد و دچار اختلالات عادتی است، لزوما کودکی مضطرب است در حقیقت این باور مردم است و به اشتباه در ذهن آن ها این طور تداعی شده است و اضطراب تشدید کننده عادت هاست.

تاثیر عوامل محیطی در بروز اختلالات عادتی

در خیلی از موارد  خود والدین دچار این اختلالات  هستند و کودکان از آن ها الگو برداری می کنند. حتی ممکن است در  مدرسه از کودکان دیگر الگو برداری کنند و به یک نوع عادت برای آن ها تبدیل شود.

مهارت های اجتماعی کودکان

برای اینکه کودک هنگام بازی یا تعامل با افراد بیشترین میزان موفقیت را کسب کند، باید قادر باشد موقعیت فعلی را رها کند و سراغ موقعیت دیگری برود که کمی متفاوت است. به نحوه ای که کودک بازی با یک وسیله یا دوستانش را کنار می گذارد توجه کنید. آیا او به دیگران اطلاع می دهد که بازی اش به اتمام رسیده است؟ آیا درک می کند یا متوجه هست دوستانش هنوز در حال بازی هستند یا نه؟ خیلی از والدین در رابطه با روابط اجتماعی کودکان شان و کنار آمدن آن ها با همسالانشان از روانشناس خانواده در تهران سوال می پرسند .

حفظ تعامل اجتماعی کودک

توانایی گذرا میان شرایط مختلف را می توان به مراحل متعددی تقسیم کرد. برای مثال، کودکی را در نظر بگیرید که مشکل پردازش حسی دارد، ممکن است برای این کودک دشوار باشد زمانی که با سعی و تلاش بسیار یک اسباب بازی را شناسایی می کند از آن دست بکشد. اغلب این کودکان حتی پس از چندین مرتبه اخطار معلم در خصوص جمع کردن وسایل، هم چنان به بازی خود ادامه می دهند. آن ها با جهان حسی خود مشغولیت دارند، بنابراین هنگامی که به آن ها نزدیک می شوید و اسباب بازی را از دستشان خارج می کنید خیلی ناراحت می شوند. آن ها سرنخ های قبلی را که در درک این جابه جایی مفید است گم می کنند. در جریان مربیگری اجتماعی و با سازماندهی به گفتار کودک می توان به درک و کاربرد این سرنخ ها کمک زیادی کرد. وقتی کودکان با واژگان مشترک مورد استفاده در خانه، کلاس و جامعه بیرونی آشنا می شوند، توانمندی بیشتری در کاربرد راهبرد های آموخته شده پیدا می کنند.

نظم دادن به بازی توسط کودک

لازم است کودک بداند چگونه به یک بازی نظم دهد. اغلب برای شروع بازی لازم است که کودکان با هم قرار و مدار و گفتگویی داشته باشند. وقتی کودکان بزرگ تر در بازی های گروهی شرکت می کنند، مهم این است که به منظور انتخاب بازی و تعیین قواعد آن با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. امکان دارد در طول بازی هم بحث و مذاکره پیش آید.

تصمیم گیری توسط کودک در مورد این که چه کسی اول باشد؟

کودک نیاز به یادگیری راهبرد هایی دارد تا بتواند برای انتخاب نفر اول بازی تصمیم بگیرد. اغلب کودکانی که در یادگیری اجتماعی تاخیر دارند، در شروع بازی و به ویژه برای تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی بازی را شروع کند با مشکل روبه روی می شوند. کودکان باید روش های مختلفی بلد باشند تا ایده هایی برای انتخاب نفر پیدا کنند و بتوانند برای ادامه بازی تصمیم مناسب بگیرند. برای تصمیم گیری درباره انتخاب نفر اول بازی می توان از شیوه هایی کمک گرفت مانند انتخاب یک عدد بین 1 و 10 و…

بیرون رفتن از بازی

کودک باید یاد بگیرد وقتی در یک گروه شرکت می کند چگونه از بازی بیرون برود یا به آن خاتمه دهد. هنگامی که کودک دیگر تمایل ندارد در بازی شرکت کند، قواعد اجتماعی به او اجازه نمی دهند که به سادگی بلند شود و بازی را ترک کند. کودک باید بتواند توجه همبازی هایش را جلب کند و به آن ها بگوید دیگر نمی خواهد ادامه دهد. هنگامی که او عضوی از یک گروه به حساب می آید، لازم است بر اساس حالت های چهره و وضعیت بدنی همسالانش متوجه شود که آیا هنوز هم مشغول بازی هستند یا خیر. برای اینکه بازی میان همسالان تداوم داشته باشد، کودک باید تشخیص دهد که لازم است از یک مرحله به مرحله بعدی فعالیت برود.

در هر حال توصیه ما به شما عزیزان این است که با مشاهده هر گونه اختلال رفتاری در کودک  واکنش های شدید نشان ندهید،  یک روانشناس کودک خوب می تواند به شما در این مورد بسیار کمک کند.

سوالات رایج در روانشناسی کودک

زهرا امام

  • مشاورکلینیک روانشناسی بیمارستان شهید طالقانی
  • مشاوره ازدواج ,خانواده ومشکلات زناشویی.
  • درمان اختلالات روانشناختی
  • آموزش خانواده

پاسخ

17 + یازده =

مدت زمان مطالعه ۱۰ دقیقه
Call Now Button